خانه / Literature / سروده ای از استاد شهریار : ای دل به ساز عرش اگر گوش می کنی , از ساکنان فرش فراموش میکنی

سروده ای از استاد شهریار : ای دل به ساز عرش اگر گوش می کنی , از ساکنان فرش فراموش میکنی

ای دل به ساز عرش اگر گوش می کنی
از ساکنان فرش فراموش میکنی

گر نای زهره بشنوی ای دل به گوش هوش

آفاق را به زمزمه مدهوش می کنی

شب کز نهیب شیر فلک خفته‌ی خراب

خواب سحر حواله به خرگوش می کنی

چون زلف سایه پنجه درافکن به ماهتاب

گر خواب خود مشّوش و مغشوش می کنی

بر ابر پاره گوشه‌ی ابروی ماه بین

گر خود هوای زلف و بناگوش می کنی

عشق مجاز غنچه‌ی عشق حقیقت است

گل گو شکفته باش اگر بوش می کنی

از من خدای را غزل عاشقی مخواه

کز پیریم چو طفل، قلمدوش می کنی

زین اخگر نهفته دمیدن، خدای را

بس اخگر شکفته که خاموش می کنی

ناقوس دیر را جرس کاروان مگیر

سیمرغ را مقایسه با قوش می کنی

با شیر از گوزن حکایت کنند و میش

خود کیست گربه تا سخن از موش می کنی

من شاه کشور ادب و شرم و عفّتم

با من کدام دست در آغوش می کنی

پیرانه سر مشاهده‌ی خطّ شاهدان

نیش ندامتی است که خود نوش می کنی

من خود خطا به توبه بپوشم تو هم بیا

گر توبه با خدای خطاپوش می کنی

گو جام باده جوش محبّت زند، چرا

ترکانه یاد خون سیاووش می کنی

دنیا خود از دریچه‌ی عبرت عزیز ماست

زین خاک و شیشه آینه‌ی هوش می کنی

با شعر سایه چند چو خمیازه‌های صبح

ما را خمار خمر شب دوش می کنی

تهران بی صبا ثمرش چیست شهریار

نیما نرفته گر سفر یوش می کنی

106215_530

استاد محمد حسین شهریار

Telegram Channel

درباره ی Mohammad Daeizadeh

Avatar
  • تمامی فایل ها قبل از قرار گیری در سایت تست شده اند.لطفا در صورت بروز هرگونه مشکل از طریق نظرات مارا مطلع سازید.
  • پسورد تمامی فایل های موجود در سایت www.parsseh.com می باشد.(تمامی حروف را می بایست کوچک وارد کنید)
  • Password = www.parsseh.com
  • لطفا نظرات خود را به صورت فارسی بنویسید در صورت تایپ بصورت فینگلیش نظر شما پاک خواهد شد

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.