خانه / Short Stories / داستان کوتاه : وزغ جهنده معروف ناحیه کالاوروس اثر مارک تواین

داستان کوتاه : وزغ جهنده معروف ناحیه کالاوروس اثر مارک تواین

 Mark Twain-1

وزغ جهنده معروف ناحیه کالاوروس

 

 

به خاطر درخواست یکی از دوستان که برایم از غرب نامه نوشته بود، به دیدن دوست عزیز و مشترکمان ” سایمون ویهلر ” پر حرف رفتم تا احوال یکی از آشنایانش ” لئونیداس اسمایلی ” را بگیرم، به احتمال زیاد لئونیداس اسمایلی افسانه‌ای بیش نبود و دوستم اصلا با چنین فردی آشنایی نداشته و همینطوری یک حرفی زده، تا من از ” سایمون ویهلر ” وراج راجع به ” جیم اسمایلی ” سؤالی بکنم و احوالی از او بپرسم خاطرات گذشته را در مغزش زنده کنم و ماحصل اینکه، از پر حرفی اش سرم را به درد بیاورد و اگر منظور هم، همین بود دوست متقاضیم در غرب کاملا به هدفش رسید .

” سایمون ویهلر ” را درحال چرت زدن در کنار بخاری عرق‌فروشی کهنه کمپ معدنچیان آنجلز پیدا کردم که سری طاس و هیکلی چاق داشت و صورتی که ظاهرا ساده و نفوذپذیر بود . او چرتش پاره شد و سلام مرا علیک گفت . به او گفتم که دوستش از من خواسته تا از احوال همراه جوانیش ” لئونیداس اسمایلی ” که مثل اینکه زمانی به عنوان کشیش کمپ معدنچیان آنجلز بوده سراغ بگیرم و چنانچه ویهلر بتواند اطلاعاتی راجع به این ” لئونیداس ” به من بدهد از وی خیلی متشکر میشوم .

” سایمون ویهلر ” مرا به گوشه عرق‌فروشی کشاند و با صندلی اش مرا به دیوار میخکوب کرد و سپس با صدایی یکنواخت و خسته‌ کننده به شرح داستانی پرداخت که خواهم گفت .

” سایمون ” در طول مدت این نقالی نه لبخندی زد و نه اخمی کرد و نه صدایش از آن یکنواختی داستان عوض شد و نه هرگز کوچکترین احساسی را در من به وجود آورد که نسبت به گفته‌های او شک و تردیدی پیدا کنم و حتی در آن ذره‌ای از هیجان دیده نمی شد و برعکس شنونده چنان احساس اعتمادی به گفته‌هایش پیدا می کرد که هرگز اجازه نمی داد که فکر کند مورد تمسخر قرار گرفته و برعکس همه‌ اش را با اطمینان کامل به زبان می آورد و لذتی بیش از دو شخصیتی که در داستانش بودند می برد . او آنها را همانند متخصصان فن بی رقیب معرفی کرده و من هم به نوبه خود گذاشتم تا او داستانش را تا به آخر بگوید و هرگز هیچگونه سؤالی هم از او نکردم .

” کشیش لئونیداس ” و ـ … هوم ـ کشیش لئو ـ … خب چی بگم… بله یک وقتی مردی به اسم ” جیم اسمایلی ” اینجا بود . درحدود زمستان 49 و شاید هم بهار 50، خوب به خاطر ندارم در هرحال علت آنکه این تاریخ را به یاد دارم این هست که آن تب طلا هنوز تمام نشده بود که اون به این کمپ آمد . ولی خلاصه اون یک آدم عجیب غریبی بود که دائم به هر چیزی که می رسید و می تونست، روش شرط‌بندی می کرد . آنقدر که اگر نمی تونست طرف رو پیدا کنه جاشو عوض می کرد و خلاصه شرط می بست . حالا هر طرف که بخواد باشه . این ” لئونیداس ” ما حاضر بود هر کاری که طرف مقابل را راضی می کرد بکنه ولی فقط شرطش را ببنده، دیگه باقیش با خدا .

ولی جالب اینجا بود که خیلی هم خوش‌شانس بود . لامصب خیلی خوش‌شانس بود . تقریبا همیشه برنده بود اون همیشه کمین نشسته بود که شانسی بیاره و شرط ‌بندی را راه بندازه . توی این دنیا چیزی نبود که رفیق ما راجع بهش بشنوه و شرط نبنده و از هر طرفی که باد میاد بادش نده (ابن‌الوقت) حالا شرط رو ببنده دیگه هرچی که میشه بشه .

خلاصه آقا همانطور که گفته بودم اگه مسابقه سگ‌ها بود که باز اون وارد کارزار می شد و اگه جنگ گربه‌ها بود باز همینطور . جنگ خروس‌ها را که اصلا حرفش را هم نزن . این لاکردار از دو تا پرنده که روی دیوار می رفتند هم رو گردون نبود شرط می بست که کدام اول می پره. اگر جلسه‌ای در کمپ بود اون آنجا ظاهر می شد تا روی برادر روحانی ـ که به نظر او بهترین مبلغ مذهبی این نواحی بود ـ و به حق هم که همینطور بود شرط ببنده . اگر می دید که یک سوسکی که یه راهی را گرفته و داره میره اسمایلی شرط می بست که چقدر اون طول میده تا به مقصدش برسه و اگر تو باهاش شرط می بستی تا مکزیک هم دنبال اون سوسکه می رفت تا ثابت کنند که چقدر طول می کشه .

خیلی از بچه‌های محل ” اسمایلی ” را دیدند و می تونند راجع بهش باهات حرف بزنند . خوب هیچوقت براش فرق نمی کرد . این آدم عجیب و غریب روی هر چیزی شرط می بست .

یک وقتی برادر روحانی، زنش سخت مریض بود و برای یک مدت طولانی افتاده بود و انگار هیچکس نمی تونست نجاتش بده ولی یه روز آمد و ” اسمایلی ” احوال زنش را از او پرسید، برادر روحانی گفت که حال زنش تقریبا بهتر شده و گفت : خدا را برای رحمی که به ما کرده شکر می کنم و ” اسمایلی ” بدون ذره‌ای تأمل یکد فعه گفت : من دو دلار و نیم شرط می بندم که اون به هیچ وجه خوب نمیشه .

” اسمایلی ” توی همین سال‌‌ها یک مادیون داشت که بچه‌‌ها اسمش را ” غریه ربعه ” گذاشته بودند ولی می دونی این فقط برای شوخی بود آخه می دونی اون یه خورده تندتر از اینها بود که اسمش را گذاشته بودند و با اینکه اسبه خیلی کند و بیحال بود ولی ” اسمایلی ” به هرحال پول روش می برد ـ بگذریم از اینکه اسبه هم آسم داشت و بداخلاق بود و هم از گرسنگی داشت تلف میشد ـ .

دویست سیصد متر اول مسابقه می ذاشتند که اون جلو بره با این حال اسب‌های دیگه ازش جلو می زدند ولی همیشه سر بند آخر مسابقه ما دیونه حرارتی می شد و روپاش بند نبود . اونچنون که گاهی جفتک می پروند و گاهی تنه به نرده‌‌ها می زد . خلاصه اینقدر گرد و خاک و سر و صدا و عطسه و سرفه می کرد که وقتی به آخر خط می رسید همیشه یک سر و گردن از همه اون‌های دیگه جلوتر بود ـ تا آنجایی که چشم من می تونست ببینه . اون ” اسمایلی ” یک توله‌ سگ داشت که اگر نیگاش می کردی فکر می کردی حتی یک قرون هم نمی ارزه مگر اینکه فقط کناری بزاریش و اون بشینه و نگاه کنه و منتظر یک موقعیتی بگرده که شاید بتونه یه چیزیی کش بره . ولی وای به وقتی که پولی روش گذاشته بودی و آنوقت بود که اون یه سگ دیگه می شد. آرواره پائینیش مثل خوابگاه ملوانان دراز می شد و دندون‌هاش بیرون می افتاد و درست مثل یک کوره جرقه می زد .

ممکن بود یه سگ هوارش بشه و حتی دو سه بار بزندش زمین و خلاصه دخلش رو بیاره و ” اندروجکسونه ” که اسم اون توله سگه بود ـ می دونی . به هرحال این ” اندروجکسونه ” انگار ککش هم نمی‌گزید . فقط دنبال بازیگوشی خودش می رفت و از مردم هم انتظار دیگری نمی رفت به غیر از اینکه شرطشون رو روی سگ‌های دیگه ببندن و هی دو برابر و سه برابر بکنند تا اینکه همه پول‌‌ها ته بکشه . اونوقت بود که این ” اندرو ” تازه راه می افتاد و یه دفعه می پرید و پاچه سگ‌های دیگه را می گرفت و خودش رو به اون‌‌ها می چسبوند و قلمشون رو به دندون می گرفت و اینقدر آویزان می شد تا سگ‌های بدبخت علیل و ناله‌کنان به گوشه‌ای می افتادند .

” اسمایلی ” همیشه روی اون توله برنده می شد . ولی یک دفعه اون یه سگی را که آماده کرده بود به جون تولش انداخت سگ بیچاره پای عقب نداشت آخه پاش به اره ‌برقی گرفته بود و کنده شده بود . خلاصه وقتی جنگ بالا گرفت و پول‌‌ها ته کشیده بود و شرط ‌بندیها بسته شده بود اسمایلی خواست که خر سگش رو بگیره و بکشه کنار درست همان موقع توله بیچاره فهمید گول خورده و دید چطوری سگ گیرش انداخته . چی بگم، توله بیچاره غافلگیر شده بود و آن وقت بود که ناامید شد و دیگه سعی نکرد جنگ رو ببره و راستی راستی تو سرش خورد . توله بدبخت طوری به اسمایلی نگاه کرد که فقط بهش حالی کند که قلبش شکسته و مقصر او بوده برای اینکه یک سگ را که پای عقب نداشته تا اون بتونه به دندون بگیره به جونش انداخته بود ـ آخه فقط اینطوری بود که می تونست شکستش بده ـ و بعد توله بیچاره مثل نعش دراز شد رو زمین و یدفعه مرد . حیوونی توله خوبی بود منظورم ” اندروجکسونه ” و اگه زنده بود برای خودش صاحب اسمی شده بود واسه اینکه جوهر و استعدادش رو داشت . من نمی دونم چون اون خودش فرصت گفتنش رو نداشت . آخه عاقلانه نیست که یک سگ کودن تو اون حال و احوال اونطور که اون جنگید بجنگه .

هر دفعه یاد اون جنگ آخر می افتم و فکر نتیجه‌اش را میکنم راس راسی غمم می گیره…

خلاصه تو همین سال‌‌ها ” اسمایلی ” موش صحرایی و خروس جنگی و گربه نر و از این قبیل حیوانات داشت اینقدر که نمی تونستی جایی را نگاه کنی ـ و حیوانی نبود که تو بیاری و اون لنگه‌اش را نداشته باشه .

یک روزی اون یک قورباغه به تور انداخت و بردش خونه و گفت که روش حساب می کنه که تربیت بشه واسه همین هم اون برای سه ماه تمام هیچ کاری نکرد جز آنکه می نشست تو حیاط و به قورباغه یاد میداد که چطوری بپره و بینی بین اله یادش هم داد . اون از پشت بهش یک سیخونک می زد و یک دقیقه بعد می دیدی که قورباغه مثل فرفره تو هوا می چرخید اگه حیوونه شروع خوبی داشت یکی یا چند تا معلق خوب تو هوا می زد و عین یک گربه تخت و سالم پایین می آمد .

اون قورباغه را نگهداشته بود تا باهاش مگس‌‌ها رو بگیره . همچون تمرینش داده بود که بی زبون تا یکی از آنها را می دیدی فوری شکارش می کرد . اسمایلی می گفت تنها چیزی که یک قورباغه می خواد ـ تعلیمه و اگه بهش یاد بدن می تونه تقریبا هر کاری را بکند . من هم حرفش را باور کردم آخه من خودم دیدم که این قورباغه که اسمش رو دانیل وبستر گذاشته بود روی زمین می گذاشت تا می گفت بپر دانیل بپر حیوون به یک چشم به هم زدن می پرید بالا مثل یک مار و مگس رو، رو هوا می زد . بعد دوباره (مثل تاپاله) پخش زمین می شد و شروع می کرد به خاروندن زیر گوشش با پاهای عقبش انگار نه انگار که کاری غیر از قورباغه‌های دیگه کرده ولی بهتون عرض کنم که با همه محجوبیش قورباغه‌ای به این زرنگی تو عمرت ندیدی و وقتی که واقعا موقع پریدن بود و می بایست حساب همه رو کف دستشون بذاره، اون بهتر از هر (ذوالحیاتین) دیگه‌ای بلد بود کلک همه رو بکنه ملتفتید آقا، این وزغه ـ پرشش خیلی خوب بود .

و وقتی کار به آنجا می کشید ” اسمایلی ” حتی قرون آخرش رو هم روی وزغه می ذاشت . ” اسمایلی ” به وزغش وحشتناک می نازید و خوب باید همچون همه مردمی که هی به همه جا سفر میکردند می گفتند قورباغه‌ای مثل این یکی هیچ جا ندیدن .

خلاصه ” اسمایلی ” حیوون بی زبون را توی یک جعبه قفس مانند گذاشته بود و اون رو گاهی می برد شهر تا روش شرط ‌بندی کنه و یک روز یک مرد غریبه اومد پیش اون و گفت : تو جعبه‌ات چیه؟ ” اسمایلی ” با بی تفاوتی گفت چه فرقی می کنه . ممکنه یک طوطی باشه یا یک قناری، ممکنه، ولی نیست . اون فقط یک وزغه .

” مردک ” جعبه رو گرفت و یک مدتی نیگاش کرد، برگردوندش بالا پائینش کرد، هی اینور و اونورش کرد و بالاخره گفت : هوم خوب که اینطور، ولی خوب به چه درد می خوره .

اسمایلی خیلی راحت و بی توجه گفت : خوب لااقل میشه گفت برای یک چیز خوبه اون می تونه بیشتر از هر وزغ دیگری تو شهر ” کالواروس ” بپره . آقاهه دوباره جعبه رو گرفت و یک نگاه مخصوص و طولانی دیگه بهش انداخت و پسش داد به اسمایلی همینطور که فکر می کرد با صدایی سنگین گفت منکه فرقی بین این وزغ و قورباغه‌های دیگه نمی بینم . اسمایلی گفت : شاید تو نمی بینی، شاید تو قورباغه‌‌ها را می فهمی شاید هم نمی فهمی . شاید تو یک تازه کاری و شاید هم یه حرفه‌ای، یا این یا اون . به هرحال این عقیده منه و من حاضرم شرط ببندم که اون می تونه از هر وزغی تو شهر ” کالواروس ” بیشتر بپره . غریبه هه یک کم فکر کرد و با کمی تأسف گفت : خوب آخه من اینجا فقط یک غریبه‌ام و وزغی ندارم ولی اگه می داشتم حتما باهات شرط می بستم و آنوقت، اسمایلی می گه : آه اشکالی نداره، اگه تو فقط جعبه منو چند دقیقه‌ای نگهداری من می رم و برات یک قورباغه میارم . بعد مرد غریبه هم جعبه به دست گوشه‌ای وایستاد و همانطور که منتظر اسمایلی بود چهل دلارش رو پهلوی مال اون گذاشت . غریبه یک مدت طولانی اونجا ماند و هی با خودش فکر کرد و بعد وزغه را از جعبه بیرون آورد دهن زبون بسته رو باز کرد و با یک قاشق چای اونو پر از ساچمه کرد . تا خرخره پرش کرد و بعد گذاشتش رو زمین .

” اسمایلی ” رفت تو مرداب و هی مدتی تو گل‌‌ها پرسه زد و بالاخره یک وزغ گرفت و برد دادش به غریبه هه و گفت : حالا اگر حاضری بذراش بغل ” دانیل ” و درست پاهاشو میزون پاهای دانیل بذار و من علامت شروع رو می دهم . اونوقت گفت : 1، 2 و 3، برو و بعد اون و غریبه هرکدام از پشت به قورباغه‌‌ها سیخونک زدند . وزغ تازه نفسه خیلی شاد و سر زنده پرید بالا از طرف دیگه دانیل یه یا الهی گفت و شونه‌‌ها رو جمع کرد و آماده پریدن شد، ولی هرچه کرد بی فایده بود اون تکون نمی تونست بخوره به محکمی یک کلیسا به زمین میخکوب شده بود مثل کشتی ای که لنگر انداخته بی حرکت بود . اسمایلی راس راسی خیلی تعجب کرده بود خیلی هم کنف شده بود البته اون خبری از جریان نداشت مردک غریبه پول را گرفت و وقتی که داشت از در خارج می شد شستش رو، رو به دانیل بلند کرد و دوباره متفکرانه گفت :

خوب من بازهم فرقی بین اون و قورباغه‌های دیگه نمی بینم . اسمایلی همونطور که سرش را میخاروند و نگاهش واسه یک مدت زیادی پایین و رو به دانیل بود و گفت : من که واموندم بدونم این حیوون بی زبون چش میشه . خدا کنه چیزیش نباشه، ولی مثل اینکه بار داره . بعد دانیل را از گردنش گرفت و گفت : ببین لاکردار از 5 پوند هم سنگین‌تر شده . بعد اونو سر و ته کرد و بی زبون یک مشت گلوله بالا آورد . اونوقت بود که ” اسمایلی ” یکدفعه شستش خبردار شد و غضب دنیا بروش نشست قورباغه را پرت کرد پائین و دوید دنبال غریبه ولی البته به گردش هم نرسید و…

در اینجا ” سایمون ویهلر ” اسم خودش را شنید که صدا می زنند، بلند شد که ببینه چه می خواهند و وقتی داشت می رفت، برگشت و به من گفت : از جات تکون نخوری ها غریبه . راحت باش من فقط برای یک دقیقه میرم .

ولی با اجازه تو دوست عزیزم من دیگه فکر نمی کردم که ادامه تاریخ زندگی آن خانه به دوش ” جیم اسمایلی ” الزاما شرح حالی بیشتر از رورند لئونیداس اسمایلی بدهد .

بنابراین عزم رفتن کردم . دم در به ویهلر خوش‌مشرب که داشت بازمی گشت برخوردم او مرا غافلگیر کرده و دوباره شروع به شرح دادن کرد : «خوب اسمایلی در همین سال‌‌ها یک گاو چشم زرد داشت که زبون بسته دم بریده بود و به جای دم فقط یک زایده مثل موز داشت و…”

در هر صورت از آنجایی که دیگر وقتی و رغبتی نداشتم صبر نکردم تا راجع به آن گاو غمزده و رنجور بشنوم پس آنجا را ترک کردم .

 

مارک تواین

Mark Twain

Mark Twain-2

Telegram Channel

درباره ی Mohammad Daeizadeh

Avatar
  • تمامی فایل ها قبل از قرار گیری در سایت تست شده اند.لطفا در صورت بروز هرگونه مشکل از طریق نظرات مارا مطلع سازید.
  • پسورد تمامی فایل های موجود در سایت www.parsseh.com می باشد.(تمامی حروف را می بایست کوچک وارد کنید)
  • Password = www.parsseh.com
  • لطفا نظرات خود را به صورت فارسی بنویسید در صورت تایپ بصورت فینگلیش نظر شما پاک خواهد شد

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.