خانه / Literature / سروده ای از استاد شهریار : آتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرس , آن‌چنان سوخم از آتش هجران که مپرس

سروده ای از استاد شهریار : آتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرس , آن‌چنان سوخم از آتش هجران که مپرس

آتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرس                 آن‌چنان سوخم از آتش هجران که مپرس
گله‌ئی کردم و از یک گله بیگانه شدی                         آشنایا گله دارم ز تو چندان که مپرس
مسند مصر ترا ای مه کنعان که مرا                            ناله‌هائی است در این کلبه‌ی احزان که مپرس
سرونازا گرم اینگونه کشی پای از سر                        منت آنگونه شوم دست به دامان که مپرس
گوهر عشق که دریا همه ساحل بنمود                          آخرم داد چنان تخته به طوفان که مپرس
عقل خوش گفت چو در پوست نمیگنجیدم                    که دلی بشکند آن پسته‌ی خندان که مپرس
بوسه بر لعل لبت باد حلال خط سبز                            که پلی بسته به سر چشمه‌ی حیوان که مپرس
این که پرواز گرفته است همای شوقم                          به هواداری سرویست خرامان که مپرس
دفتر عشق که سر خط همه شوق است وامید                آیتی خواندمش از یاس به پایان که مپرس
شهریارا دل از این سلسله مویان برگیر                       که چنانچم من از این جمع پریشان که مپرس

استاد شهریار

 shahriar120

 

Telegram Channel

درباره ی Mohammad Daeizadeh

Avatar
  • تمامی فایل ها قبل از قرار گیری در سایت تست شده اند.لطفا در صورت بروز هرگونه مشکل از طریق نظرات مارا مطلع سازید.
  • پسورد تمامی فایل های موجود در سایت www.parsseh.com می باشد.(تمامی حروف را می بایست کوچک وارد کنید)
  • Password = www.parsseh.com
  • لطفا نظرات خود را به صورت فارسی بنویسید در صورت تایپ بصورت فینگلیش نظر شما پاک خواهد شد

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.