خانه / Literature / سروده ای از صائب تبریزی : حضور دل نبود با عبادتی که مراست , تمام سجدهٔ سهوست طاعتی که مراست

سروده ای از صائب تبریزی : حضور دل نبود با عبادتی که مراست , تمام سجدهٔ سهوست طاعتی که مراست

 حضور دل نبود با عبادتی که مراست                         تمام سجدهٔ سهوست طاعتی که مراست
نفس چگونه برآید ز سینه‌ام بی آه؟                               ز عمر رفته به غفلت ندامتی که مراست
ز داغ گمشده فرزند جانگدازترست                             ز فوت وقت به دل داغ حسرتی که مراست
اگر به قدر سفر فکر توشه باید کرد                             نفس چگونه کند راست، فرصتی که مراست؟
ز گرد لشکر بیگانه مملکت را نیست                          ز آشنایی مردم کدورتی که مراست
چو کوتهی نبود در رسایی قسمت                               چرا دراز شود دست حاجتی که مراست؟
سراب را ز جگر تشنگان بادیه نیست                          ز میزبانی مردم خجالتی که مراست
به هم، چو شیر و شکر، سنگ و شیشه می‌جوشد         اگر برون دهم از دل محبتی که مراست
چو غنچه سر به گریبان کشیده‌ام صائب                       نسیم راه نیابد به خلوتی که مراست

صائب تبریزی

saeb

Telegram Channel

درباره ی Mohammad Daeizadeh

Avatar
  • تمامی فایل ها قبل از قرار گیری در سایت تست شده اند.لطفا در صورت بروز هرگونه مشکل از طریق نظرات مارا مطلع سازید.
  • پسورد تمامی فایل های موجود در سایت www.parsseh.com می باشد.(تمامی حروف را می بایست کوچک وارد کنید)
  • Password = www.parsseh.com
  • لطفا نظرات خود را به صورت فارسی بنویسید در صورت تایپ بصورت فینگلیش نظر شما پاک خواهد شد

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.